- පළවෙනි පරිච්ඡේදය: ස්ටීව් ජොබ්ස්ගේ "Passion" එක ගැන ඇත්ත කතාව (The "Passion" of Steve Jobs)
අපි හැමෝම අහලා තියෙන, ඒ වගේම අපේ හිතේ තදින්ම බැඳිලා තියෙන ලොකුම මිථ්යාවක් තමයි "තමන්ගේ passion එක මුලින්ම හොයාගන්න, ඊටපස්සේ මුළු ජීවිතේම ඒ වෙනුවෙන් කැපකරන්න" කියන එක. ලංකාවේ වුණත් ගොඩක් අය හිතන්නේ ස්ථාවර වෘත්තීය සංවර්ධනයක් (career development) ගොඩනඟා ගන්න නම්, මුලින්ම තමන් ආසම දේ මොකක්ද කියලා හොයාගෙන ඉන්න ඕනේ කියලා. මේ කතාව සාධාරණීකරණය කරන්න ගොඩක් අය උදාහරණයක් විදිහට අරගන්නේ ඇපල් (Apple) සමාගම නිර්මාණය කරපු ස්ටීව් ජොබ්ස්ව.
ස්ටීව් ජොබ්ස් 2005 අවුරුද්දේ ස්ටෑන්ෆර්ඩ් විශ්වවිද්යාලයේ කරපු අර ප්රසිද්ධ කතාවේ වීඩියෝ ක්ලිප්ස් ඔයාත් සමාජ මාධ්යවල ඕන තරම් දැකලා ඇති. "ඔයා ඇත්තටම ආදරය කරන දේ, ආස කරන දේ විතරක් කරන්න. ඒක තාම හම්බවුණේ නැත්නම්, දිගටම හොයන්න, නතර වෙන්න එපා" කියලා එදා ඔහු තරුණ පරම්පරාවට කිව්වා. ඒත් ඇත්තටම ස්ටීව් ජොබ්ස් තමන්ගේ ජීවිතේදි ක්රියාත්මක කළේ ඔය කියන දේද?
අපි ස්ටීව් ජොබ්ස්ගේ ඇත්තම අතීතය ටිකක් අවුස්සලා බලමු. ජොබ්ස් තරුණ කාලේ ඇත්තටම ආස කළේ තාක්ෂණයටවත්, පරිගණක වලටවත්, ව්යාපාරිකයෙක් වෙන්නවත් නෙමෙයි. එයාගේ ලොකුම 'passion' එක වෙලා තිබුණේ පෙරදිග දර්ශනය, භාවනාව සහ ආධ්යාත්මික ජීවිතය. ඇත්තටම ජොබ්ස් එදා අර කියන විදිහට තමන්ගේ 'passion' එක පස්සේ ගියා නම්, අද වෙද්දි එයා ඇමරිකාවේ කොහේ හරි තියෙන ආරාමයක ප්රධානියෙක් වෙලා ඉඳීවි මිසක්, ලෝකෙම හොල්ලන ඇපල් වගේ දැවැන්ත තාක්ෂණික සමාගමක් කවදාවත් බිහිවෙන්නේ නෑ.
එහෙනම් ඇපල් සමාගම පටන් ගත්තේ කොහොමද? ඒක ජොබ්ස්ගේ ලොකු හීනයක්වත්, පෙරළිකාර අදහසක්වත් නෙමෙයි. ජොබ්ස් සහ එයාගේ යාළුවා ස්ටීව් වොස්නියැක් (Wozniak) මුලින්ම එකතු වෙලා පරිගණක කොටස් (circuit boards) වගයක් හැදුවේ නිකම්ම අමතර කීයක් හරි හොයාගන්න. හරියට අපේ අය කැම්පස් යන ගමන් හරි, රස්සාව කරන ගමන් හරි පොඩි පාට්-ටයිම් බිස්නස් එකක් පටන් ගන්නවා වගේ වැඩක් ඒක. ඒ බෝඩ් ටික විකුණගන්න ජොබ්ස් ළඟ පාත තිබුණ පරිගණක කඩේකට ගියාම, ඒ කඩේ අයිතිකාරයා කිව්වා "මට මේ කෑලි වැඩක් නෑ, සම්පූර්ණයෙන්ම එකලස් කරපු පරිගණක තියෙනවා නම් මම ගන්නම්" කියලා.
අන්න එතනදි තමයි ජොබ්ස්ට තේරුණේ මෙතන ලොකු අවස්ථාවක් තියෙනවා කියලා. එයා ඉක්මනට සල්ලි ටිකක් ණයට අරගෙන, යාළුවොත් එක්ක එකතු වෙලා කොහොම හරි අර කඩේට ඕනේ කරපු පරිගණක 50 හදලා දුන්නා. ඇපල් සමාගමේ ආරම්භය වුණේ අන්න ඒ සිද්ධිය. ඒක කිසිම සැලසුම් කරපු ගමනක් නෙමෙයි, වාසනාවට ලැබුණු අවස්ථාවකින් උපරිම ප්රයෝජන ගත්ත එකක් විතරයි.
මෙතනින් අපිට ගන්න තියෙන වටිනාම පාඩම මොකක්ද? නිකම්ම හිස් 'passion' එකක් පස්සේ යන එක නෙමෙයි සාර්ථකත්වයේ රහස. ස්ටීව් ජොබ්ස් වුණත් තමන්ගේ වැඩේට තියෙන 'passion' එක හදාගත්තේ, එයා ඒ වැඩේට උපරිම දක්ෂයෙක් වුණාට පස්සෙයි. මුලින්ම එයා අවස්ථාවක් අඳුරගත්තා, ඊටපස්සේ ඒ වෙනුවෙන් තමන්ගේ කුසලතාවයන් දියුණු කරගත්තා. ඒකෙන් සාර්ථක වෙද්දි නිරායාසයෙන්ම එයාට ඒ කරන දේ ගැන මාර ආසාවක්, ඒ කියන්නේ ලොකු passion එකක් ඇතිවුණා.
ඒ නිසා, "මම ආස දේ හම්බවෙනකම් මම වෙන මොකුත් කරන්නේ නෑ, මම මේ රස්සාවට ආස නැති නිසා මම මේක අත්හරිනවා" කියලා හිතන එක, අද කාලේ අපේ අයට තියෙන ලොකුම උගුලක්. ආසාව කියන දේ මුලින්ම අහසින් කඩාගෙන වැටෙන්නේ නෑ. ඔයා යම්කිසි දෙයකට උපරිමයෙන්ම දක්ෂ වෙලා, ඒකෙන් හොඳ ප්රතිඵල ලබන්න ගන්නකොට තමයි, ඒ දේ ගැන ඇත්තම ආසාවක් ඔයාගේ හිතේ හටගන්නේ. තමන්ගේ ආසාව පස්සේ යනවට වඩා, තමන් කරන දේට ආසා කරන්න පටන් ගන්න එකයි වඩාත් වැදගත් වෙන්නේ.